Wieloletnia prognoza finansowa – jaki okres obejmuje?
Wieloletnia prognoza finansowa obejmuje rok budżetowy oraz co najmniej trzy kolejne lata budżetowe. Oznacza to minimalny horyzont czterech lat, liczony jako rok budżetowy i trzy następne lata. Podstawę prawną stanowi art. 227 ustawy o finansach publicznych.
Okres WPF a prognoza długu
Minimalny okres WPF nie wyznacza jednak zawsze końcowej daty całej prognozy. Jej częścią jest prognoza kwoty długu, którą sporządza się na okres, na jaki jednostka samorządu terytorialnego zaciągnęła lub planuje zaciągnąć zobowiązania.
Dlatego prognoza długu może obejmować więcej lat niż podstawowy, czteroletni horyzont WPF. Różnicę można ująć następująco:
- Okres WPF – rok budżetowy oraz co najmniej trzy kolejne lata budżetowe.
- Okres prognozy długu – wszystkie lata, w których przypadają zobowiązania zaciągnięte lub planowane do zaciągnięcia przez JST.
Przykładowo, jeżeli spłata zobowiązania została rozłożona na okres wykraczający poza trzy lata następujące po roku budżetowym, prognoza długu powinna uwzględniać także dalsze lata. Nie należy więc utożsamiać minimalnego okresu WPF z okresem spłaty zadłużenia.
Co oznacza kroczący charakter WPF?
Wieloletnia prognoza finansowa ma charakter kroczący. Jest aktualizowana co roku, a jej horyzont przesuwa się o kolejny rok do przodu. Przy uchwalaniu następnej prognozy uwzględnia się więc nowy rok budżetowy oraz kolejne lata planowania, z zachowaniem wymogu obejmowania co najmniej trzech lat po roku budżetowym.
Uwaga prawna: art. 227 ustawy o finansach publicznych rozdziela minimalny okres WPF od okresu prognozy kwoty długu. Przy ocenie konkretnej uchwały trzeba zatem sprawdzić nie tylko liczbę lat objętych prognozą, lecz także terminy spłaty istniejących i planowanych zobowiązań.



