EBITDA – jak liczyć ten wskaźnik finansowy?
EBITDA oblicza się najczęściej według wzoru: EBITDA = EBIT + amortyzacja. Alternatywnie można zacząć od zysku netto i dodać podatek dochodowy, koszty odsetkowe oraz amortyzację. W obu przypadkach amortyzacja obejmuje odpisy dotyczące środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych.
EBITDA – definicja i wzór
EBITDA to wynik przedsiębiorstwa przed odsetkami, podatkiem dochodowym oraz amortyzacją. Skrót pochodzi od angielskiego Earnings Before Interest, Taxes, Depreciation and Amortization. W polskiej rachunkowości określenie „amortyzacja” obejmuje zarówno zużycie rzeczowych aktywów trwałych, jak i wartości niematerialnych i prawnych.
Najkrótszy zapis wygląda tak:
EBITDA = EBIT + amortyzacja
Można też zastosować metodę opartą na zysku netto:
EBITDA = zysk netto + podatek dochodowy + odsetki + amortyzacja
W drugim wzorze trzeba sprawdzić, czy wynik finansowy nie obejmuje dodatkowych przychodów lub kosztów, które wymagają osobnego uzgodnienia. VAT nie jest elementem podatku dodawanego w tym obliczeniu.
Jakie są dwie metody obliczania EBITDA?
| Metoda | Punkt wyjścia | Dodawane elementy |
|---|---|---|
| Od EBIT | Wynik operacyjny | Amortyzacja środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych |
| Od zysku netto | Zysk po uwzględnieniu podatków i wyniku finansowego | Podatek dochodowy, odsetki oraz amortyzacja |
Metoda od EBIT jest zwykle prostsza i bardziej przejrzysta. EBIT uwzględnia amortyzację, dlatego wystarczy dodać ją z powrotem, aby otrzymać EBITDA. Metoda od zysku netto powinna dać taki sam wynik, jeżeli wszystkie pozycje zostały prawidłowo sklasyfikowane.
Przykładowo, gdy EBIT wynosi 600 tys. zł, a amortyzacja 400 tys. zł, EBITDA wynosi 1 000 tys. zł. Przy metodzie alternatywnej ten sam wynik powstanie z obliczenia: 364 tys. zł zysku netto + 86 tys. zł podatku + 150 tys. zł odsetek + 400 tys. zł amortyzacji.
Jak obliczyć EBITDA krok po kroku?
Do samodzielnego obliczenia wskaźnika na podstawie sprawozdania finansowego potrzebujesz przede wszystkim rachunku zysków i strat oraz informacji o amortyzacji. Postępuj według następujących kroków:
- Wybierz okres analizy – wszystkie dane muszą dotyczyć tej samej spółki, waluty i tego samego okresu.
- Znajdź EBIT – najczęściej będzie to wynik operacyjny pokazany w rachunku zysków i strat. Nie zastępuj go przychodami, zyskiem brutto ze sprzedaży ani zyskiem netto.
- Wyodrębnij amortyzację – uwzględnij odpisy dotyczące aktywów materialnych i wartości niematerialnych i prawnych. Jeśli pozycja nie jest widoczna w rachunku zysków i strat, sprawdź noty objaśniające lub rachunek przepływów pieniężnych.
- Dodaj amortyzację do EBIT – wynik działania to EBITDA za analizowany okres.
Do obliczenia EBITDA stosuje się amortyzację bilansową, a nie podatkową. Amortyzacja jest kosztem księgowym rozliczanym w czasie, dlatego nie oznacza bieżącego wydatku gotówkowego. Sam zakup maszyny lub licencji mógł nastąpić wcześniej, natomiast odpisy obciążają wynik w kolejnych okresach.
Warto zachować uzgodnienie obliczenia. Jeśli wynik od EBIT różni się od wyniku od zysku netto, sprawdź koszty i przychody finansowe, podatek, różnice kursowe oraz inne pozycje poza działalnością operacyjną.
Ograniczenia i pułapki interpretacyjne
EBITDA nie jest przepływem pieniężnym. Wskaźnik nie uwzględnia między innymi nakładów inwestycyjnych CAPEX, zmian w kapitale obrotowym, zapłaconych podatków ani obsługi długu. Firma może więc wykazywać dodatnią EBITDA, a jednocześnie mieć ujemne przepływy pieniężne.
Ma to szczególne znaczenie w przedsiębiorstwach kapitałochłonnych. Wysoka EBITDA nie pokazuje, ile firma musi wydać na wymianę maszyn, rozwój infrastruktury lub odtworzenie majątku. Nie informuje też, czy sprzedaż została już opłacona przez klientów ani czy środki nie zostały zamrożone w zapasach i należnościach.
EBITDA nie ma jednej formalnej definicji w MSSF ani US GAAP. Z tego powodu spółki mogą różnie określać zakres wyniku. Przy raportowaniu spółek publicznych SEC wymaga ujawniania sposobu wyliczenia takich miar, ale nie oznacza to, że każda prezentowana EBITDA jest identyczna.
Trzeba też odróżnić zwykłą EBITDA od Adjusted EBITDA, czyli EBITDA skorygowanej o wybrane zdarzenia jednorazowe lub nietypowe. Każdą korektę należy opisać i ocenić, czy rzeczywiście nie powtórzy się w przyszłości. Im więcej pozycji wyłącza się z wyniku, tym ostrożniej należy oceniać jego porównywalność.
Najczęstsze ograniczenia tego wskaźnika to:
- pominięcie CAPEX i ekonomicznego kosztu zużywania majątku;
- brak informacji o zmianach należności, zapasów i zobowiązań operacyjnych;
- pominięcie podatków oraz kosztów finansowania;
- różnice w definicjach i korektach stosowanych przez poszczególne spółki.
Po co liczyć EBITDA?
EBITDA jest wskaźnikiem pomocniczym. Najczęściej wykorzystuje się ją do:
- porównywania rentowności operacyjnej firm o podobnym profilu;
- oceny zdolności przedsiębiorstwa do obsługi zadłużenia;
- wstępnej analizy wyceny za pomocą mnożnika EV/EBITDA;
- śledzenia zmian efektywności operacyjnej w kolejnych okresach.
| Miara | Co uwzględnia? | Do czego służy? |
|---|---|---|
| EBITDA | Wynik przed amortyzacją, odsetkami i podatkiem | Porównanie działalności operacyjnej i wycena |
| EBIT | Wynik przed odsetkami i podatkiem, ale po amortyzacji | Ocena wyniku operacyjnego z uwzględnieniem zużycia aktywów |
| Zysk netto | Wynik po podatku oraz wyniku finansowym | Ocena końcowego rezultatu przypadającego firmie |
Najbezpieczniej analizować EBITDA razem z EBIT, zyskiem netto, rachunkiem przepływów pieniężnych, poziomem CAPEX i zadłużeniem. Sama wartość wskaźnika nie pokazuje pełnej kondycji finansowej przedsiębiorstwa.



